KONIEC DĄŻEŃ REFORMATORSKICH KOBIET

Zasadniczo był to już koniec dążeń re­formatorskich kobiet, ich walki o prawa i wygodny ubiór.Dalsze lata to już umocnienie się i rozwój osiągniętych zdo­byczy. Moda tych lat, tak dalece odbiegająca od wszystkich poprzed­nich, służyła za natchnienie ówczesnym malarzom, którzy po­mogli do skrystalizowania się jej charakteru. Warto wspomnieć Van Dongena, którego obrazy charakteryzują zarówno typy kobiet, obyczaje,… Czytaj więcej »

DYSKUSJE NA TEMAT KOBIECEGO WYGLĄDU

Wiele dyskutowano wtedy na temat ubioru kobiecego i omawiano wartości zdrowotne różnych tkanin, pantofli na niskich i wysokich obcasach itd. Zabierało głos także ducho­wieństwo i władze cywilne, wypowiadając się na temat ujem­nego wpływu krótkich sukien i dekoltów na moralność. W rezultacie postanowiono wówczas założyć we Francji Pań­stwową Akademię Mody, która miała być szóstym wydziałem Institut de… Czytaj więcej »

CAŁKOWITA REFORMA KOBIECEGO UBIORU

„Jeśliby te osiągnięcia były wynikiem wysiłków jakiegoś ugrupowania społecznego lub sukcesem jakiejś polityki — pisze historyk francuski Bizet — zuchwały feminizm kazałby drogo zapłacić mężczyznom za całe wieki przewagi. Zobaczylibyśmy kobiety, których odzież byłaby zaledwie nieco przekształconą odmianą tej, jaką noszą mężczyźni […] czego było wiele przykładów, np. kiedy wszedł w życie rower — ilez… Czytaj więcej »

OKRES PEŁEN POKUS DLA KOBIET

Kobieta, która musiała wykonywać w czasie wojny męskie za­wody, a nawet w kilku większych krajach wywalczyła sobie prawa wyborcze, postanowiła upodobnić się ubiorem do męż­czyzn, w wyniku czego powstał styl, który skłaniał się w kie­runku „jeunesse garęonniere” (młodości chłopięcej): wywodzi się on z ówczesnej popularnej powieści Victora Margueritte „La garęonnc”, wydanej w 1922 r. i… Czytaj więcej »

UBIÓR HARMONIZUJĄCY Z RYTMICZNYMI RUCHAMI

Tańczono o każdej porze dnia i nocy, gdy tylko nada­rzyła się po temu okazja. A więc przed południem — na plaży, w domu, po południu — na dancingu, na „fajfach” itd. Prosty ubiór harmonizował z rytmicznymi ruchami nowych tańców, a wprowadzenie tańca do życia codziennego wpłynęło na zacieranie się różnic między strojem codziennym i świą­tecznym. Przyczyniły… Czytaj więcej »

SZAŁ TAŃCA

Rozpoczęła się wówczas epoka jazzu, początkowo panującego w rewiach, kabaretach, kinie i w muzyce tanecznej. Coraz większe stawało się zrozumienie i wyczucie rytmu ta­necznego w związku z entuzjazmem dla tańców egzotycznych. Tango, uważane już wówczas za niewinny taniec, zostało do­puszczone do najbardziej wytwornych domów. Pojawiły się również foxtrott i slow-fox, od razu przyjęte bez zastrzeżeń, natomiast… Czytaj więcej »

GWIAZDY FILMOWE NA EKRANIE

Na ekranie pojawiły się nowe „gwiazdy filmowe”, np. Rudolf Valentino — bożyszcze wielu kobiet, Ramon Noyarro, Douglas Fairbanks, Charlie Chaplin, Harold Loyd, Lya de Putti, Vilma Banky i in., a filmy ame­rykańskie, szczególnie komiczne, przeobraziły kinomanię w prawdziwą pasję, co ułatwiało przejmowanie przez społe­czeństwo nowych form ubiorów, lansowanych przez gwiazdy filmowe. Obok teatrów, oper i koncertów… Czytaj więcej »